Retro Barça: Laudrup wygrywa 10:0 + pierwszy gol Abidala

Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on whatsapp
Share on email

Po raz kolejny zapraszamy was na jedyny taki segment o FC Barcelonie, w którym opisujemy najważniejsze wydarzenia z historii Klubu dzień po dniu. Retro Barçę przygotowuje Kacper Wrzesień, jeden z największych kolekcjonerów bordowo-granatowych gadżetów w Polsce. Raz w tygodniu w poniedziałek publikuje swój przegląd w ramach cyklu Retro Barça. Zapraszamy!

04.01.1987
Llorenç Riera Ortega znany jako Sito Riera urodził się w Manacor na Balearach. W bardzo młodym wieku trafił do La Masi gdzie przeszedł kolejne etapy szkolenia. Grał w roczniku 87 z takimi piłkarzami jak Pique, Fabregas i oczywiście Lionel Messi. Nigdy nie przebił się do pierwszej drużyny i postanowił przenieść się do drugiej drużyny Espanyolu Barcelona. Następnie występował w Panthrakikos, Panionios GSS i w końcu w Czornomoreć Odessa. Niestabilna sytuacja na Ukrainie sprawiła, że kontrakt został rozwiązany i zainteresował się nim Kajrat Ałmaty. W 2016 roku trafił do Śląska Wrocław, w którym odszedł w atmosferze skandalu po odepchnięciu sędziego i zawieszeniu. Obecnie gra na Cyprze w zespole – AEL Limassol. Sito Riera jest młodszym bratem Alberta Riery, byłego reprezentanta Hiszpanii.


05.01.1998
Carles Aleñá Castillo przyszedł na świat w Mataró. W 2005 roku, w wieku zaledwie 7 lat, trafił do La Masii. Przez 11 lat przeszedł wszystkie kategorie juniorskie łącznie z zespołem rezerw klubu. Dobre występy w drugim zespole zaowocowały powołaniem na mecz z Valencią w Pucharze Króla 10. lutego 2016 roku. Debiut w pierwszej drużynie zaliczył jednak dopiero 30. listopada tego samego roku przeciwko Hérculesowi, również w rozgrywkach pucharowych. Duma Katalonii zremisowała ten mecz 1:1 a Aleñá strzelił wyrównującego stan meczu gola.

2. kwietnia 2017 w meczu z Granadą CF zmieniając Ivana Rakitica zadebiutował w Primera División. 4 grudnia 2018 roku, wychowanek został oficjalnie przeniesiony do pierwszej drużyny, dwa dni po tym jak strzelił swojego pierwszego gola w La Liga przeciwko Villarreal. Z powodu konkurencji i małej liczby minut na boisku 28 grudnia 2019 roku zdecydował się na wypożyczenie do zespołu Realu Betis. Po powrocie został ponownie włączony do kadry pierwszej drużyny jednak pod wodzą Ronalda Koemana na boisku pojawia się sporadycznie. Prawdopodobnie odejdzie jeszcze w tym okienku do Getafe.

aż tak wiele się nie zmieniło przez ten rok od napisania posta…

05.01.2011
W rewanżowym spotkaniu Pucharu Króla przeciwko Athletic Bilbao, FC Barcelona zremisowała na wyjeździe 1:1. Pierwszy mecz na Camp Nou zakończył się remisem 0:0. Eric Abidal wykończył zespołową akcję dając prowadzenie 0:1, do remisu doprowadził Fernando Llorente w 84 minucie. Dla Francuza było to premierowe trafienie w koszulce blaugrany. Dzięki bramce strzelonej na wyjeździe Barça awansowała do ćwierćfinału.


06.01.1914
Mario Cabanes y Sabat urodził się 6. stycznia 1914 roku w Barcelonie. Swoją karierę rozpoczynał w FC Barcelonie, w której debiutował w 1933 roku w wieku zaledwie 19 lat. Dla katalońskiego giganta rozegrał w sumie 49 spotkań (30 oficjalnych i 19 towarzyskich). Razem z Alejandro Morerą i Elemérem Berkessyem tworzył atak znany jako „Trzej muszkieterowie blaugrany”. Wraz z wybuchem wojny domowej przeniósł się do Francji, gdzie bronił barw FC Metz pod fałszywym nazwiskiem. Po powrocie do Hiszpanii grał jeszcze w RB Linense, Algeciras CF, Realu Oviedo oraz CE Sabadell gdzie zakończył swoją przygodę z piłką. Po końcu kariery został specjalistą medycyny sportowej. Przez 34 lata pracował w sztabie medycznym Espanyolu Barcelona pod nadzorem Dr. Navésa. W latach 1960-75 był również lekarzem hiszpańskiej Federacji Tenisowej. Zmarł 24 października 2005 roku w Barcelonie.

07.01.2013
Lionel Messi stał się pierwszym piłkarzem, który został uhonorowany czterema Złotymi Piłkami, a w dodatku dokonał tego w czterech edycjach plebiscytu z rzędu

07.01.1917
John Barrow zadebiutował w roli trenera FC Barcelony w spotkaniu o Puchar Katalonii przeciwko Internacional Barcelona. Z powodu występu Argentyńczyka Juana Garchitoreny Barça została ukarana dyskwalifikacją za wystawienie obcokrajowca w rozgrywkach. Anglik został zwolniony po 4 miesiącach pracy z powodu problemów alkoholowych.

07.01.1995
W 16. kolejce sezonu 1994/95 Real Madryt gościł na Santiago Bernabeu drużynę Barçy. Gospodarze rozbili drużynę przyjezdnych 5:0 po hattricku Zamorano a także bramkach Luisa Enrique i José Amavisci. FC Barcelona grała w osłabieniu po czerwonej kartce dla Stoiczkowa w 44. minucie meczu. Po przerwie na murawie pojawił się Romario i był to jego ostatni mecz w koszulce blaugrana.


08.01.1994
W 18. kolejce sezonu 1993/94 FC Barcelona podejmowała na Camp Nou zespół Realu Madryt. Było to spotkanie ocierające się o ideał, a na pewno jedno z najlepszych pod wodzą Johana Cruyffa. Gospodarze objęli prowadzenie po golu strzelonym przez Romario w 24 minucie meczu. Przy golu zastosował trik „cola de vaca” (pol. „krowi ogon”), pozbywając się Alkorty. Zaraz po przerwie na 2:0 podwyższył strzałem z rzutu wolnego Ronald Koeman. Kibice na Camp Nou nie musieli czekać długo na kolejną bramkę bo już 10 minut później na 3:0 a swoją drugą bramkę w spotkaniu strzelił Romario i śmiało można było stwierdzić, że losy spotkania zostały rozstrzygnięte. W 81 minucie Laudrup przejął piłkę po błędzie jednego z bezradnych tego wieczoru defensorów Realu Madryt i po fantastycznym podaniu w stylu „no-look pass” piłkę do bramki wpakował Romario kompletując hattrick. 5 minut później gola na 5:0 strzelił Iván Iglesias kończąc upokarzanie drużyny Królewskich tego wieczoru na stadionie Dumy Katalonii.

„Nie skakałem po meczu z radości bo Real sam najadł się dostatecznie dużo wstydu” – powiedział po spotkaniu rozpromieniony prezydent Josep Lluis Núñez. „Musimy świętować ten sukces długo. Mam nadzieję, że na kolejny taki wynik nie będziemy czekać znowu 20 lat” – powiedział Johan Cruyff nawiązując do spotkania, które odbyło się w 17 lutego 1974 roku gdzie FC Barcelona prowadzona przez niego na boisku również pokonała zespół z Madrytu 5:0.
Jak widać więc obydwa zespoły zaliczyły w przeciągu roku manity na swoimi rywalami. Co ciekawe, w obu meczach po stronie zwycięzców grał Michael Laudrup, który jak sam mówi dzięki temu wygrał w sumie 10:0. Laudrup przeniósł się z Barçy do Realu latem 1994 gdzie nie był traktowany priorytetowo i żeby zwolnić miejsce dla gracza z zagranicy.

08.01.1998
Duma Katalonii jako zwycięzca Puchar Zdobywców Pucharów oraz zespół Borussi Dortmund jako triumfator Ligi Mistrzów z sezonu 96/97 spotkały się w finale Superpucharu UEFA. W pierwszym spotkaniu FC Barcelona wygrała 2:0 na Camp Nou. Bramki dla zespołu z gospodarzy zdobyli Luis Enrique i Rivaldo. Rewanż rozegrany 3 dni później zakończył się wynikiem 1:1 i Barça zdobyła puchar.

09.01.1988

Marc Crosas Luque urodził się w Sant Feliu de Guíxols. Swoją przygodę zaczynał w zespołach juniorskich FC Barcelony. Swój debiut w pierwszej drużynie zaliczył podczas spotkania Copa del Rey przeciwko Badalonie, 8 listopada 2006 roku, zmieniając w 76. minucie Andresa Iniestę. W styczniu 2008 został wypożyczony do końca sezonu aby się ogrywać w barwach Olympique Lyon. Po powrocie do Dumy Katalonii został sprzedany z opcją odkupienia w ciągu dwóch lat do zespołu Celticu Glasgow. W Scottish Premier League Crosas zadebiutował 23. sierpnia 2008 w wygranym 3:0 meczu z Falkirk, natomiast pierwszą bramkę w profesjonalnej karierze strzelił 28 lutego 2009 w wygranej 7:0 konfrontacji ligowej z St. Mirren. Kolejnym przystankiem w karierze Crosasa był beniaminek ligi rosyjskiej – Wołga Niżny Nowogród. Nie potrafił jednak przystosować się do życia w Rosji więc zdecydował się na transfer do zespołu wicemistrza ligi Meksyku – Club Santos Laguna. W Meksyku grał przez 5 lat, posiada nawet obywatelstwo tego kraju. Jest młodszym kuzynem Alberta Joquery – byłego bramkarza FC Barcelony.


09.01.2012
Lionel Messi odebrał swoją trzecią z rzędu Złotą Piłkę. Argentyńczyk był faworytem po tym jak poprowadził FC Barcelonę w 2011 roku do pięciu pucharów. Messi stał się najmłodszym zawodnikiem z trzeba Złotymi Piłkami na koncie, a w dodatku wyrównał osiągnięcie Platiniego zdobywając trzecie trofeum z rzędu.


10.01.1991
Gonzalo Pérez de Vargas przyszedł na świat 10. stycznia 1991 roku w Toledo. Jego pierwszym klubem był lokalny Amibal Toledo skąd w 2007 roku trafił do zespołów młodzieżowych sekcji piłki ręcznej w FC Barcelonie (wtedy FC Barcelona Borges). Jako 17-latek dostawał już szansę gry w pierwszym zespole wchodząc w niektórych spotkaniach zarówno ligowych jak i Ligi Mistrzów. Od 2011 do 2013 roku przebywał na wypożyczeniu w zespole Fraikin BM Granollers a sezon 2013/14 spędził w Fenix Toulouse HB gdzie miał zbierać cenne doświadczenie. Wrócił do FC Barcelony w 2014 roku i do dziś jest podstawowym bramkarzem FC Barcelona Lassa.



10.01.2011
Lionel Messi zdobył swoją drugą Złotą Piłkę. Na podium znaleźli się również Andrés Iniesta i Xavi Hernández. Pierwszy raz w historii zdarzyło się, że całe podium plebiscytu Złotej Piłki zajęli wychowankowie jednej drużyny. Warto dodać, że była to pierwsza edycja pod nazwą Złota Piłka FIFA, który powstał z połączenia Złotej Piłki Fance Football i nagrody Piłkarza Roku FIFA

Kacpra Września możesz śledzić na Facebooku oraz Instagramie. Polecamy!

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

To może cię zainteresować

Opowieść z krainy tysiąca i jednej wrzutki

Na Camp Nou chodzę regularnie od sześciu lat i jeszcze nie widziałem czegoś tak złego jak to coś, co zaserwowała nam FC Barcelona Ronalda Koemana wczoraj wieczorem w meczu z Granadą. Nazwać to futbolem to jak nazwać gówno perfumami. 

WIĘCEJ »