Retro Barça: buntownik Schuster, legendarna konferencja van Gaala
Zaktualizowano: mar 2021

Retro Barça: buntownik Schuster, legendarna konferencja van Gaala

6 min czytania

Po raz kolejny zapraszamy was na jedyny taki segment o FC Barcelonie, w którym opisujemy najważniejsze wydarzenia z historii Klubu dzień po dniu. Retro Barçę przygotowuje Kacper Wrzesień, jeden z największych kolekcjonerów bordowo-granatowych gadżetów w Polsce. Raz w tygodniu w poniedziałek publikuje swój przegląd w ramach cyklu Retro Barça. Zapraszamy!

21.12.2019

W 18. kolejce sezonu 2019/20 na Camp Nou przyjechał zespół Deportivo Alavés. Duma Katalonii wygrała to spotkanie 4:1. Bramki strzelali Griezmann, Vidal, Messi i Suarez oraz Pere Pons dla gości. Gol Lionela Messiego był jego 250. strzelonym w historii swoich występów w Primera División na Camp Nou. Do zdobycia takiej liczby bramek Argentyńczyk potrzebował zaledwie 234 spotkań!

22.12.1959

Bernhard Schuster przyszedł na świat w Augsburgu, 22 grudnia 1959 roku. Swoją karierę rozpoczynał w 1. FC Köln gdzie szansę dostał po świetnych występach w reprezentacji U-18 Niemiec Zachodnich. Po dwóch sezonach trafił do FC Barcelony gdzie jego talent rozkwitł. Der Blonde Engel (Blond Anioł) jak nazywano Niemca był czołową postać klubu z Camp Nou w latach 80., prowadząc grę ze środka pola, zdobywając przy tym wiele bramek. Słynął z trudnego charakteru dlatego nie zawsze dogadywał się kiedy prezydentem był Josep Lluís Núñez i trenerami Helenio Herrera, Udo Lattek, Terry Venables czy Luis Aragonés. Jego czas w Barcelonie dobiegł końca po tzw. „buncie w Hesperii”, gdzie prawie cała drużyna zażądała dymisji Nuñeza i jego zarządu. Schuster rozstał się z Klubem w bardzo złych relacjach praktycznie odmawiając gry mimo ważnego kontraktu i odszedł po kilku miesiącach za porozumieniem stron.

Przez 8 lat w Dumie Katalonii rozegrał 170 spotkań strzelając 63 gole. W 1988 roku przeniósł się do Realu Madryt gdzie świetnie uzupełnił Quinta del Buitre czyli pięciu wychowanków klubu, który zdominował hiszpańskie boiska w latach 80. Latem 1990 przeniósł się do z kolei do ich lokalnego rywala – Atletico Madryt. Po wyjeździe z półwyspu Iberyjskiego trafił do Bayeru Leverkusen, a karierę zakończył w Meksyku grając dla UNAM Pumas. Karierę reprezentacyjną skończył już w wieku zaledwie 24 lat z powodu powtarzających się sporów z Niemieckim Związkiem Piłki Nożnej. Zaraz po zakończeniu kariery zaczął pracę jako trener i chociaż nie osiągnął wielkich sukcesów to niestety udało mu się wygrać La Ligę z Realem Madryt, który zdobył rekordowe jak na tamte czasy 85 punktów.


23.12.1900

Tego dnia odbyły się pierwsze derby Barcelony. Zespół Dumy Katalonii wystąpił bez obcokrajowców, a spotkanie zakończyło się bezbramkowym remisem. Przeciwnicy wystąpili pod nazwą Sociedad Española de Fútbol, który dopiero później przekształcił się w obecny Espanyol Barcelona.

23.12.2003

Louis Van Gaal stanął w ogniu krytyki przez słabe występy zespołu w Lidze Mistrzów i narastający konflikt z gwiazdą drużyny jaką bez wątpienia był Brazylijczyk Rivaldo. Holender znany był z tego, że źle znosił jakąkolwiek krytykę, a jego słaba znajomość hiszpańskiego powodowała sporo problemów i niezrozumienia w komunikacji z dziennikarzami. Podczas konferencji wdał się w dyskusję z holenderskim dziennikarzem, który zarzucił mu problemy w szatni FC Barcelony.

„Jesteś bardzo niedobry mówiąc , ze złamałem pakt w szatni. Nie złamałem tego paktu, bo rozmawiałem z Rivaldo. Powiedziałem mu, jak mam to wytłumaczyć (w tle słychać śmiech dziennikarzy). Ty jesteś bardzo zły, bardzo zły (dziennikarz próbuje coś powiedzieć)… nie, nie, Ty jesteś bardzo zły… złamałem pakt w szatni (ironicznie o sobie). Twoja interpretacja nigdy pozytyffna, zawsze negatyffna! (dosł. Siempre negatiffa, nunca positiffa!).

Co ciekawe pomijając akcent Van Gaal wcale nie mówił po hiszpańsku źle i miał dużo racji krytykując prasę, która w Hiszpanii bywa bardzo plotkarska i szukająca sensacji. Tak czy owak, tamta konferencja przeszła do historii.


24.12.1972

Richard Dutruel urodził się 24 grudnia 1972 roku w Thonon-les-Bains we Francji. Jako junior grał w Paris Saint-Germain i już w młodym wieku był rezerwowym bramkarzem pierwszej drużyny. Młodzian przegrywał jednak rywalizację z reprezentantem Francji – Bernardem Lamą i to było głównym powodem odejścia na wypożyczenie do SM Caen. W Normandii przez dwa sezony rozegrał 68 spotkań i po powrocie został jeszcze na sezon w PSG by następnie przenieść się do Vigo by grać w tamtejszej Celcie. Przez 4 sezony rozegrał blisko 128 spotkań i stał się jednym z czołowych bramkarzy w Primera División i został wybrany najlepszym bramkarzem ligi sezonu 1999/00. W sezonie 2000/01 przeniósł się do FC Barcelony, która od lat szukała bramkarza mogącego zastąpić legendarnego Zubizarretę. Mimo wszystko w Dumie Katalonii nie spełnił pokładanych w nim nadziei i przez 2 lata zaliczył jedynie 15 spotkań. Po odejściu grał w Deportivo Alavés i RC Strasbourg, gdzie zakończył swoją karierę.


25.12.1955

Tego dnia FC Barcelona w ramach rozgrywek o Puchar Miast Targowych zmierzyła się z zespołem reprezentacji Kopenhagi. Spotkanie zostało rozegrane na stadionie Les Corts przy komplecie widzów (35 tysięcy) a gospodarze wygrali to spotkanie 6:2. Bramki strzelali Areta, który zdobył hat-trick, Tejada, Villaverde i Kubala, a dla gości 2 bramki zdobył Knud Lundberg. Mimo, że Duma Katalonii przed 1955 rokiem rozgrywała formalne spotkania międzynarodowe to obecnie nie są one uznawane w statystykach jako spotkania oficjalne.

26.12.1920

Fernando de Argila Pazzaglia urodził się 26 grudnia 1920 roku w Barcelonie. Ojciec był Katalończykiem, natomiast matka Włoszką. Co ciekawe, Argila z początku zainteresował się zupełnie inną dziedziną sportową, a konkretnie koszykówką. Przez 2 sezony reprezentował drużynę koszykarską FC Barcelony po czym postanowił zostać bramkarzem w sekcji piłkarskiej. W kadrze pierwszy raz znalazł się na sezon 1941/42 jednak za rywali do gry między słupkami bramki Dumy Katalonii miał takie tuzy jak Juan José Nogués i Luis Miró. Przez dwa sezony rozegrał zaledwie 10 spotkań. W 1944 roku został zaprezentowany jako gracz Realu Oviedo gdzie stał się legendą zespołu z Asturii. Dla Carbayones grał od 1994 roku do 1950 po czym przeniósł się do Atletico Madryt. W stolicy Hiszpanii rozegrał jednak tylko jeden sezon i powrócił do Oviedo, gdzie grał przez kolejne pięć sezonów. Karierę zakończył po sezonie 1956/57. Zmarł 8 stycznia 2015 roku. Jego wnukiem jest Virana Morrosa, były zawodnik FC Barcelony w sekcji piłki ręcznej, obecnie reprezentujący barwy PSG.


27.12.2018

FC Barcelona zaprezentowała Jeisona Murillo. Zawodnik został wypożyczony do klubu z Valencii. Nie podano informacji ile wynosiła kwota transferu, nieoficjalnie mówi się o 1,2 do 2 milionów euro. W kontrakcie zapisana została także klauzula mówiąca o możliwości wykupu Kolumbijczyka po zakończeniu sezonu wynosząca 25 milionów euro. W FC Barcelonie występował z numerem 17. Murillo wystąpił zaledwie w 4 spotkaniach, 2 w Pucharze Hiszpanii i 2 w lidze. Po sezonie nie zdecydowano się na wykup zawodnika, który wrócił do Valencii, a następnie trafił do UC Sampdorii.

Kacpra Września możesz śledzić na Facebooku oraz Instagramie. Polecamy!

Adrian Bialkowski

9CAMPNOU

Zobacz wszystkie posty
Dyskusja

Brak komentarzy. Bądź pierwszy!

Zostaw komentarz

Twój email nie zostanie opublikowany.